Ο Σήφης και ο Μανούσος....

Σε μια ραχούλα κάθονταν ο Σήφης και ο Μανούσος και αγνάντευαν την δύση του ήλιου στον Ψηλορείτη.

Κάποια στιγμή πλησιάζει ένας τουρίστας και τους λέει:

- Ντου γιου σπικ ;ίγκλις;

Κοιτιώνται οι δυό τους και απαντάει ο Μανούσος:

- Τσ

- Σπρέχεν ζι ντόιτς;

- Τσ

- Παρλάρε ιταλιάνο;

- Τσ

- Παρλέ βου φρανσέ;

- Τσ

- Πάρλα εσπανιόλ;

- Τσ

Απογοητευμένος ο τουρίστας απομακρύνεται.

Λέει ο Σήφης του Μανούσου:

- Μωρέ Μανούσο...

- Μμμμ.....

- Μωρέ Μανούσο εν κατέομε καμμιά ξένη γλώσσα.

Πρέπει να πάμε να μάθουμε καμμία...

- Γιάντα μωρέ Σήφη; Ήντα να τηνε κάμομε;

- Ε, τί... Για να μπορούμε να συνεννοηθούμε.

- Και τούτος που ήξευρε πέντε μωρέ, συνεννοήθηκε;

***********************

Πρωί πρωί ο Σήφης έκανε εξωτερικά μερεμέτια στο σπίτι του, ανεβασμένος σε μια σκάλα.

Περνώντας ο Μανούσος για την στάνη, τον βλέπει και του λέει για να τον πειράξει:
- Μωρέ Σήφη, εμένα δε με κόφτει μωρέ, που θα πέσεις απ' τη σκάλα και θα σκοτωθείς. Μα θα σπάσει μωρέ η κεφαλή σου και θα γεμίσει ο τόπος άχερα.

Και ο ετοιμόλογος Σήφης από τη σκάλα:
- Και 'συ μωρέ Μανούσο, πρωί πρωί το φαΐ σκέφτεσαι;